افزایش روز افزون مصرف نفت در جهان، به ویژه افزایش چشمگیر مصرف این منبع پایان پذیر در کشورهای در حال توسعه، نفت را به یک کالای استراتژیک در جهان تبدیل کرده است. با در نظر گرفتن این مسایل، شناخت عوامل موثر بر عرضه و تقاضا در بازار نفت و بررسی روند قیمت در این بازار از اهمیت قابل ملاحظه ای برخوردار است. در این پژوهش، مدل هتلینگ در زمینه استخراج بهینه منابع تجدیدناپذیر را با در نظر گرفتن اثرات ذخیره و پیشرفت تکنولوژی مورد بررسی مجدد قرار داده ایم. توابع هزینه و تقاضا برای منبع تجدیدناپذیر به شکلی فرض شده تا حل مساله هتلینگ به شرایط رشد پایدار در یک سیستم معادلات همزمان عرضه و تقاضا منجر شود. در این پژوهش، از داده های نفت اوپک در دوره زمانی 1980 تا 2006 برای آزمون مدل استفاده کرده و توابع عرضه و تقاضا را در یک سیستم معادلات همزمان به روش 3SLS برآورد کرده ایم. نتایج برآورد معادلات با استفاده از اطلاعات قیمتی نفت اپک -که نشان می دهد نرخ رشد قیمت بازاری نفت در یک دوره زمانی نسبتا طولانی صفر بوده است - با نتایج نظریهکی پیش بینی شده توسط مدل سازگار است.

امروزه موضوع جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی به عنوان یک راهکار و راهبرد اساسی برای رشد اقتصادی کشورها در سطح بین الملل مطرح می شود. بنابراین شناسایی عوامل اثرگذار برجذب سرمایه مستقیم خارجی در این شرایط مورد اهمیت واقع می شود. مسئله این تحقیق شناسایی عوامل مؤثر برجذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی با تأکید بر عامل وجود سوخت های فسیلی یا منابع تجدید ناپذیر انرژی در کشور جذب کننده سرمایه هست. این موضوع ازآن جهت اهمیت دارد که برای کشورهای منتخب نشان می دهد هدف سرمایه گذاران خارجی از سرمایه گذاری در این کشورها به سبب وجود منابع تجدید ناپذیر انرژی به این کار جذب شده اند یا اینکه عوامل دیگری بر این عامل پیشی گرفته است. روش پاسخ به این مسئله از طریق مدل خود رگرسیون برداری پانل (p-var)  برای 45 کشور منتخب جهان هست. کشورها به گونه ای انتخاب شده اند که تعدادی از آن ها دارای منابع فسیلی اند و تعدادی فاقد آن ها می باشند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که از 4 عامل و انگیزه سرمایه گذاری که طبق مبانی نظری انگیزه های بازاری، منابع، بهره وری و مالی می باشند، عامل منابع تأثیر چندانی بر انگیزه سرمایه گذاران در سرمایه گذاری نداشته و عامل اصلی برای تصمیم سرمایه گذاری انگیزه های بازاری است.

هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر تجربی منابع طبیعی تجدیدناپذیر بر کیفیت تنظیم گری و رشد اقتصادی ایران به عنوان یک اقتصاد غنی از منابع طبیعی برای دوره زمانی 1376-1400 است. برای نیل به این هدف، الگویی شامل تابع تولید، تغییرات کیفیت تنظیم گری و ایجاد تکنولوژی جدید و با فرض توزیع نیروی کار مولد در این سه بخش اقتصادی طراحی شده است. نتایج بیانگر اثر منفی و مستقل منابع طبیعی تجدیدناپذیر بر رشد اقتصادی بوده به طوری که کشش تولید نسبت به منابع مذکور 043/0-درصد است. همچنین کشش تولید نسبت به کیفیت تنظیم گری 10/0 برآورد شده که درنتیجه بهبود در کیفیت تنظیم گری موجب افزایش تولید شده است. اثر منابع طبیعی تجدیدناپذیر بر تغییرات در کیفیت تنظیم گری از لحاظ آماری بی معنی شد؛ اما اثر تولید ناخالص داخلی سرانه بر تغییرات در کیفیت تنظیم گری مثبت بوده است؛ بنابراین، کیفیت تنظیم گری و رشد اقتصادی به طور متقابل بر یکدیگر مؤثرند. بر اساس این یافته‏ها توصیه می‏شود که سیاست‏گذاران بایستی هم زمان بر حل مسائل نهادی و غیرنهادی نفرین منابع متمرکز باشند.

امروزه با افزایش روز افزون جمعیت و نیازهای انرژی محور آنها و از طرفی با توجه به ذخایر محدود انرژی فسیلی و معایب متعدد این مواد، جوامع بشری به سمت استفاده از روش های نوین برای تولید انرژی سوق پیدا کرده­اند. با پیشرفت فناوری، منابع تجدیدپذیر توانسته­اند توجهات زیادی را در این زمینه به سوی خود جلب کنند. یکی از این منابع تجدیدپذیر، نانوژنراتورهای تریبوالکتریک هستند که می­توانند طی فرایندی انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی قابل بهره­برداری تبدیل کنند. این قطعات با استفاده از حرکات طبیعی مکانیکی مختلف نظیر حرکات بدن انسان، باد و امواج دریا برق تولید می­کنند. استفاده از این منابع طبیعی که به طور اجتناب ناپذیر و گسترده در اختیار همه انسان­هاست، در راستای تولید انرژی­های موردنیاز روزمره همواره از آرزوهای بشریت بوده و امروزه به واقعیت تبدیل شده است. در این مقاله، چگونگی عملکرد این مولدها و همچنین نحوه برداشت انرژی به روش های مختلف به زبان ساده مرور شده است.

برخی از اقتصاددانان قرن بیستم معتقدند منابع طبیعی یکی از عوامل کلیدی رشد اقتصادی محسوب می شود؛ اما کندی رشد اقتصادی کشورهای در حال توسعه که دارای منابع طبیعی اند پدیده ای غیرمنتظره در ادبیات توسعه اقتصادی است. نکته مهم این است که منابع طبیعی به خودی خود نه نعمت اند و نه مصیبت؛ بلکه عامل تعیین کننده، نحوه مدیریت و استفاده از این درآمدها می باشند. داشتن سرمایه طبیعی یکی از عوامل توسعه است و این عامل زمانی که با سرمایه های اجتماعی، فرهنگی و انسانی تلفیق شود، می تواند پیشرفت ایجاد کند. کشورهای در حال توسعه دارای منابع طبیعی برای جلوگیری از پدیده نفرین منابع تاکنون سیاست هایی همچون خصوصی سازی، تنوع بخشیدن به صادرات، توزیع مستقیم درآمدهای نفتی و صندوق درآمدهای ملی را به کار گرفته اند. در ایران حساب ذخیره ارزی از سال 1379 برای مدیریت درآمدها در دوران رونق و رکود نفتی ایجاد شد. مدعای مقاله حاضر این است که بر اساس تجربیات کشورها، در سطح ترتیبات نهادی کلان، زمانی عملکرد صندوق با موفقیت همراه است که با کاهش نقش دولت، شبکه ای از روابط میان دولت، نهادهای اجتماعی و صنعت شکل گیرد. در سطح خرد نیز بر عواملی همچون شفافیت، پاسخ گویی، معیارهای شفاف و واضح برای پس انداز و خرج کردن، جلوگیری از اصلاحات اختیاری قانون، حسابرسی دقیق و ارائه گزارش های منظم و برگزاری جلسات علنی با حضور رسانه ها تاکید شود.

چکیده هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر انواع منابع انرژیهای تجدید پذیر برتولید برق درایران طی دوره 1396-1360 است. برای تحلیل موضوع از الگوی خود توضیح برداری، روش جوهانسون-جوسیلیوس و روش تصحیح خطا استفاده شده است. نتایج بیان داشت که در بلند مدت، یک درصد افزایش در متغیرهای قیمت برق، مصرف برق و انواع منابع انرژیهای تجدیدپذیر) خورشید، آب، باد و زمین گرمایی)، به ترتیب موجب افزایش 17/0، 54/0، 44/8، 39/5، 78/3 و 03/1 درصد در میزان تولید برق می شوند و از بین انواع منابع انرژیهای تجدیدپذیر، اثر انرژی خورشیدی بر تولید برق، در مقایسه با سایر انرژی ها بیشتر است و باید سرمایه گذاری درانرژی خورشیدی را در اولویت قرار داد. همچنین نتایج براساس ضریب جمله تصحیح خطا، حاکی از آن است که در هر دوره حدود 71/0 از عدم تعادل کوتاه مدت، برای رسیدن به تعادل بلند مدت، تعدیل می شود.